Nawiązując do ostatniego wpisu pozwolę sobie trochę poużywać z pewnej grupy ludzi. Chodzi mi o tych którzy mają odrobinę władzy i przywilejów. Sam przez kilka lat do nich należałem, ale starałem się owej władzy nie nadużywać. No chyba, że jakiegoś studenta, czy studentki nie lubiłem. Ale wracając do rzeczy. Jeździłem niedawno trochę po województwie i przyglądałem się jak nasza Polska rośnie w asfalt. Przy okazji spotkałem dwóch znajomych i uciąłem sobie z nimi krótkie pogawędki. Krótkie, bo nadzorcy czuwali.
W Milejowie, mieście które swego czasu słynęło ze świetnych napojów, soczków i dżemów oraz wina Tur, wypatrzyłem znajomka gdy wraz ze współpracownikiem nieśli kawał krawężnika, który układany jest miedzy szosą a trawnikiem. Ciężkie to cholerstwo jak diabli, więc zdziwiłem się okrutnie, że nie przewożą tego taczką. Okazało się, że taczka padła i nikt nie miał ochoty jej naprawić. Nikt, czyli pracodawca. Na dodatek ten jegomość prowadzący firmę go zatrudniającą ma ciekawe poczucie humoru. Gdy zapytali go jak długo będą nosić te krawężniki, odpowiedział:
- Nie podoba się? Jest tylu na twoje miejsce, że jak będziesz szczekać to...!
I chyba się jednak podoba, bo zapieprzają w skwar.
Innym razem ujrzałem nieopodal Markuszowa jak inny znajomek popija coś ze sporego kubka. Była to lura, którą ktoś sprytnie nazwał posiłkiem regeneracyjnym albo zupą. Przywozili ją pracownikom, gdy mieli tyrać ponad 10 godzin. Podczas rozmowy znajomek wskazał głową swego kierownika, który z zapałem konsumował kotleta i ziemniaki. Zdumiała mnie odrobinę polityka firmy, z Portugalii rodem zresztą. Faceci zapieprzający od 7 do 19 dostają lurę kadra kierownicza, przyglądająca się im głównie... Ręce opadają.
Nasuwa mi się jedno porównanie. Starożytny Rzym, patrycjusze - pracodawcy, plebejusze - kierownicy i niewolnicy - pracownicy fizyczni. A Tusk jak Cezar daje narodowi igrzyska. Tfu!
0 komentarze:
Prześlij komentarz