Oglądałem niedawno wielce frapujący program o człekokształtnych żyjących nad potężną afrykańską rzeką Kongo. Goryle, szympansy i szympansy bonobo prowadzą w równikowym lesie życie niezwykle podobnie do ludzkiego. Nie mam oczywiście na myśli tego, że ludzie śmigają w koronach drzew, czy z ukontentowaniem pożywiają się soczystą trawą, choć i takich można znaleźć, osobliwe gdy ma się rozpocząć budowa przewidziana w miejscu nawet najbardziej zapuszczonego zagajnika. Idzie mi tu o życie społeczne szympansów, bowiem te goryli wydaje się całkiem zwyczajne.
Zwykłe szympansy i bonobo są od siebie oddzielone rzeką. Pierwsze są większe i ich samce alfa wykazują zachowania typowe dla – tak by ich określiły feministki – męskich, szowinistycznych świń. Rządzą więc kułakiem, kijem, zębami słowem wymuszają posłuch w sposób typowy dla całkiem sporej części męskiej populacji.
Z kolei u bonobo niemal nie widać przemocy. Wszelkie niewłaściwe samcze zachowania są pacyfikowane w zarodku przez dominującą samicę jej seksapilem. Zatem zamiast przemocy szybki seks. To według bonobo recepta na udane funkcjonowanie społeczeństwa.
Ciekawym okrutnie czy nie można by zastosować kombinacji zachowań podpatrzonych u tych małp. Gdyby tak podpitego i agresywnego męża wracającego nad ranem do domu z portfelem uszczuplonym o 1/5 wypłaty witałaby żona zrywając z niego ciuchy... Albo dominującą feministkę oczekującą aż partner skończy zmywać naczynia aby go dosiąść, zamiast ognistego seksu zaznałaby kilku siarczystych policzków...
Bardzo to wszystko ciekawe!
0 komentarze:
Prześlij komentarz