Pokłosie "Pokłosia" - dopisek

Chciałbym do wczorajszego wpisu dodać kilka słów, ponieważ niektórzy, mam nadzieję, że bardzo nieliczni, mogą sobie pomyśleć, że wszyscy żydzi donosili Sowietom między latami 1939 a 1941 na wrogi ideologicznie element. Robiła tak stosunkowo nieliczna grupa, która była jednocześnie najbardziej strachliwa i chciwa. Dzięki kapowaniu zyskiwali względy sowieckich okupantów a nienawiść pozostałych przy życiu polskich kułaków. O tym, że i w obozach koncentracyjnych znajdowali się tacy „równiejsi” nie muszę chyba dodawać.

Również nie wszyscy chłopi z Kresów brali udział w okradaniu i mordowaniu żydów. Wszystko zależało od okoliczności i charakteru zamieszkujących daną wioskę ludzi. A, że chłopi w przeważającej większości byli (i zapewne dalej są) oportunistami, to i wykorzystywali sytuację do wzbogacenia się. O tym, że jest to cecha dość dużego procentu ludności, świadczą obrazki pokazywane na plazmach przy okazji powodzi czy trzęsienia ziemi. Jedni ratują, inni rabują.

Wszystko jest w porządku, gdy chłop dziabnie widłami albo zawinie siekierą w łeb najeźdźcę. Wtedy budowana jest legenda bohaterskich walk chłopów, którzy jako jedyni stawiają opór, jak to miało miejsce podczas Potopu Szwedzkiego, podczas gdy przyświecają im inne cele. Przypadek Jedwabnego opisany z jednego punktu widzenia w Wybórczej i nagłośnienie innych niegodziwości cząstki katolików polskich przez Grossa, mogą prowadzić do konkluzji, że polski chłop to bezmyślna bestia wymachująca siekierą. Że młody człowiek aspirujący do grona inteligentów musi czuć obrzydzenie do ciemnych fornali, w których domach na drugim honorowym miejscu, oprócz odbiornika tv, zajmuje miejsce święty obraz. A Michnikowi, Blumsztajnowi czy Lisowi w to graj.